Henk Gout
Sinds het jaar 2001 droomde ik reeds over Atlantische Zalm.
Na vele jaren studie Salmo Salar ondernam ik in 2004 de eerste - vruchteloze - poging op de Mandal Selva in Noorwegen.
Nog twee jaar later maakte ik kennis met Jos die vangst-garantie bood op de Kola Peninsula.

Op 9 juni 2006 was het dan zover.......
Aan de benedenloop van de Pulonga rivier in het zilvergrijze avondlicht en in de motregen ving ik mijn eerst Zalm.
Het hek was van de dam en de kogel door de kerk...een half uur later haakte ik benedenstrooms mijn tweede zalm en vervolgens meer naar de monding een paar zee-forellen.
Mijn vismaat Hanafi Saleh haakte in diezelfde tijd vijf zalmen en enige zee-forellen. In de verte bij de riviermonding dreef een kleine vissersboot verstild in de ijle avondnevel......een prachtig gezicht.

De expeditie voerde ons langs de rivieren Umba, Strelna, Varzuga, Chapoma, Pialitza, Pulonga, Likodeyevka en de Babia.
Ik zou uren kunnen vertellen - ontspannen zittend onder het genot van een Drambuie - over onze avonturen, vangsten, lieve Russische vrienden, waanzinnige vismaten, de spectaculaire en soms bizarre natuur als In De Ban Van De Ring.

Kortom....bovenbeschreven gebeurtenissen hebben een onuitwisbare indruk op mij gemaakt en behoren tot mijn meest geliefde herinneringen.

Fer von der Assen
Het is al weer 10 jaar geleden (1998) dat ik mijn eerste zalm-trip naar Kola maakte met Jos Vanrunxt en twee andere enthousiaste vliegvissers.
We varen tussen de opduikende witte Beloega walvissen naar de overkant en vervolgen per boot onze tocht naar de eerste rivier, de Indiura. Vanaf de nog met sneeuw bedekte oevers (het was juni!) haak ik meteen in de eerste poel maar liefst 9 zeeforellen van rond de halve meter en in de volgende paar uur nog drie zeeforellen plus drie bruine en een mooie grilse.

De volgende dag rijden we terug langs de Varzuga over een modderpad met sporen van wolven en voor ons uit rennende sneeuwhoenders naar een dorp met een prachtige houten Russische kerk uit 1641 en Jos regelt daar een helicopter, die ons met boot en al afzet bij een kleine hut langs de bovenloop van de Varzuga. We verblijven een week langs deze machtige rivier en ik herinner me de zon, die bijna niet onderging en de gouden mist over de poelen als we na een paar uur slapen weer naar een nieuwe stek voeren.
Hier is het vissen nog zoals het in de middeleeuwen in de rest van Europa moet zijn geweest. Ongerepte natuur en overal zalm. De meeste rond 6 tot 7 pond, met af en toe een grotere. Op de zalmvliegen haken we ook forse vlagzalmen, die niet vies zijn van een maatje 8.

Na deze enerverende week trekken we vanaf de monding van de Varzuga in een afgedankt pantservoertuig met rupsbanden dwars door de toendra naar onze laatste rivier, de Strelna. Er waait een ijzige wind, recht van de poolkap. Maar dat vergeten we snel als we de hengels hebben opgetuigd. De zalm is geïnteresseerd in de oppervlakte en op een schaatsende Thunder and Lightning haak ik er maar liefst 7 in een en dezelfde poel. Dit was mijn laatste visdag en het werd een memorabele met in totaal 12 zalmen, vier zeeforellen, twee beekforellen en twee vlagzalmen. Al met al was het een groots avontuur, dat nog lang met stip bovenaan mijn lijstje van de mooiste viservaringen zal blijven staan!